پـاییـــز

ای فصل برگ ریز

ای آنكه بر جنازه ی گلهای باغ ما

جز گریه ، هیچ كار دیگر نمی كنی !

با آنكه غیر مرگ ...

كه سرنوشت مشترك برگهاست !

بر ساكنان باغ مقرر نمی كنی .

گویم اگر كه دوست تَرت دارم از بهار

باور نمی كنی ..!

آقا جون دیگه بریدم بیااااااااا

چطور میتونی ببینیو نیای

من بدم . دلت واسه خوبا نمی سوزه

آقا بیا بیا

در بند کن مرا

طاقت ندارم این همه طغیان و سرکشی

آلوده شد زلالی فطرت به فاضلاب

نزدیکتر ببین !

باید نشست

صبر کرد و خون گریست ؟!

بویی عفن گرفته گلستان پاک را

نزدیکتر ببین ! نزدیکتر ببو !

ما آدمیم

ما آدمیم

پاکیزه زیستن  به خدا ! در روان ماست

از ما نمی توان تحمل این قدر از خطا

با آنکه گفته اند بشر جایزالخطاست...

ما آدمیم

میراث ما حیاست

حجب و نجابت و عفاف "حوا" مادر همه

در پوست گوشت خون

و به چشم تمام ماست

ما آدمیم

پاکیزگی نشان ماست

پیش از همه چیز ...

پیش از همه چیز "عشق" را کشتند

انس را

حب را

در مسلخی که آدمیت  تیغ پوست خورد

آنجا که عشق  زهره فریاد هم نداشت

ایمان میان حلقه قابیلیان به خاک

افتاد و هیچ گاه دگر راست قد نکرد

ایمان شکست 

      ***

اما به پاست

اما به پاست هنوز هم 

در قلب های نازک ایمانیان پاک

از مرد  و  زن

از طفل کوچه ها

تا پیر خانقاه

ایمان و عشق

این سان به پاست

بسم الله الرحمن الرحيم .... اللهم كن لوليك الحجة بن الحسن .... صلواتك عليه وآله ... في هذه الساعه و في كل ساعه .... وليا و حافظا .... و قائدا و ناصرا .... و دليلا و عينا .... حتي تسكنه ارضك طوعا .... و تمتعه فيها طويلا

روزت را دریاب با آن مدارا کن، این روز از آن ِ توست 24 ساعت ِ کامل، به قدر کفایت فرصت هست تا روزی بزرگ شود! نگذار هم در پگاه فرو پژمُرَد.
نان پختن، نان شکستن، نان قسمت کردن، نان بودن!
ساده است نوازش سگی ولگرد، شاهد آن بودن که چگونه زیرغلطکی می رود، و گفتن که سگ ِ من نبود!
ساده است ستایش گلی چیدنش و از یاد بردن که گلدان را آب باید داد،
ساده است بهره جویی از انسانی
دوست داشتنش بی احساس عشقی!
او را به خود وانهادن ُ گفتن که :
" دیگر نمی شناسمش! "
ساده است لغزش های خود را شناختن، با دیگران زیستن به حساب ایشان و گفتن که :
" من اینچنینم! "
ساده است که چگونه می زی؟!
باری! زیستن سخت ساده است! و پیچیده نیز هم!

« تولد »
به راز آب مي انديشم
به مهرباني باران، كه در ادامه ي عشق
تمام هستي خود را به خاك مي بخشد
و خاك هيچ نمي گويد
به غير زايش و رويش
و خاك هيچ نمي گويد
سلام سمت درختان
سلام خوبي خاك
دوباره پنجره روبرو صدايم كرد
كسي به هيأت باران
كسي به شكل بهار
كسي كه فرصت خوبي داشت
نگاه كردم و ديدم
در انتظار دلم
كسي تولد خود را كاشت!

***** آغاز كن مرا!

تو رفتی و دو چشمانم به در ماند

سکوت سرد سایه تا سحر ماند

سکوتی تلخ و اندوهبار و سنگین

لبانم تا سحر بی همسفر ماند

ز شادی های سبز با تو بودن

برایم شاخه ای بی برگ و بر ماند

تو رفتی و ندانستی که بی تو

خیالت تا ابد در قلب و سر ماند

چه قدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت گرفته 

به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داده زل بزنی 

و به جای اینکه لبریز کینه نفرت بشی

 ـ حس کنی هنوزم دوسش داری

چه قدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیوار تکیه بدی

 که یـک بار زیر آوار غرورش همه وجودت له بشه

چه قدرسخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی

اما وقتی دیدیش هیچ چیز جز سلام نتونی بهش بگی

چه قدر سخته وقتی پشتـت بهشه

دونه های اشک صورتت رو خیس کنه

اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز دوسش داری 

چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگران ببینی 

و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت زیر لب آروم بگی

من میدانم روزی خواهم مرد.پس مرا در خاک مینهید

مرا در تابوتی سیاه بگذارید

تا همه بدانند که سیاه بخت بوده ام

چشمان مرا باز بگذارید

تا همع ی جهانیان بدانند که چشم انتظار از دنیا رفتم

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید

تا بفهمند که من به انچه میخواستم نرسیدم

و در اخر یک پارچه ی سیاه بر تابوتم بکشید

 تا همه بدانند هر چه غم بود کشیدم

ناجی سلام!

...با آنکه دير زمانيست

                   که تنبور

بی گفتگو       فال مرا خوب ميزدست...

نه از زخمه های تار

که از دردهای زخم تو گويی

پيشترها...

                             زاغ سياه چشم تو را چوب ميزدست

و نیستی هف سینم چیدن نداره                 میگن عیده ولی دیدن نداره

ببین قلبم شکست اما نترس                         ترقه بازی ترسیدن نداره

یکی خواستش دل و چیزی نگفتم                  دل خالی که دزدیدن نداره

تو این دیوونه رو باز امتحان کن            ولی عاشق که سنجیدن نداره

میگی شاید که خوابم رو ببینی              چشای خیس که خوابیدن نداره

میگم چشم تو باشه قبله من ؟                میگی چش که پرستیدن نداره

هوای چشمم امشب ابر ابر                        ه ولیکن نای باریدن نداره

نگات کاش چشمه بود و مال من بو       د حالا دریاست و نوشیدن نداره

ازت خواستم بپرسم                      اما دیدم جواب نه که پرسیدن نداره

چه لبخندی زدی به گریه من                       عزیزم گریه خندیدن نداره

نتیجه اینکه ما باید جدا شیم                      حقیقت تلخه ، رنجیدن نداره

برای ظهورش می نویسم...

از نو شکفت نرگس چشم انتظاری ام                    گل کرد خار خار شب بی قراری ام

تا شد هزار پاره دل از یک نگاه تو                         دیدم هزار چشم، در آیینه کاری ام

گر من به شوق دیدنت از خویش می روم       ا ز خویش می روم که تو با خود بیاری ام

بود و نبود من همه از دست رفته است               باری،مگر تو دست بر آری به یاری ام

تا ساحل قرار تو چون موج بی قرار                 با رود،رو به سوی تو دارم که جاری ام

با ناخنم به سنگ نوشتم:بیا بیا                              زان پیش تر که پاک شود یادگاری ام

....تعجیل در فرج مولامون 3صلوات تو دلتون بفرستید...

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM